‘Woorden zijn vluchtig als ether, maar eenmaal tot zich genomen van blijvende invloed.’

Wauw, wat een geweldige quote! En wat een verschrikkelijke hoop onzin. Oftewel, de standaardformule van Woordspoken.
Ondersteund door een achtergrond van soundscapes dragen woordkunstenaars hun werk voor, zingen een lied of doen een expressionistische dans.

Uniek is het semi-open podium en de interruptiemicrofoon bewaakt door een opgezet schaap lijdend aan blauwtong welke de interrumpeerder aanvalt mocht zijn bijdrage verstoken zijn van enige zinnigheid.
Soundscapes gemaakt door:
Ape McMonkey (toetsen, bas, gitaar, zang)
Maarten Sjouwert (iets met een computer, fanfareleider, moppentapper)
Max Swagemakers (viool)
Wouter van Itterzon (iets met een vaas)
Rob Verhofstad (iets met heel veel knopjes)
Mizza Hendrix (combinatie akoestisch en elektrisch)

Woordkunstenaars annex presentatoren annex knappe jongens:
Martin Beversluis (behoeft geen verdere introductie)
Rick Baggermans (behoeft wel verdere introductie)